Od nauki robótek ręcznych do muzyki punk

Przedstawiamy Deap Vally z Kalifornii, żeński duet punkowy z gitarami i perkusją, który porównywany jest do takich zespołów, jak White Stripes czy Led Zeppelin.

Wykuwanie niszy na scenie muzycznej
Rozmawiamy z Jule Edwards z Deap Vally. Siedzi w hotelowym pokoju w Hamburgu, patrząc na tor wyścigów konnych, „Chociaż dzisiaj nie ma wyścigu”, komentuje.

Nie kryje się z tym, że zespołowi już wcześniej zadawano to pytanie. Mimo to, dlaczego Deap Vally i dlaczego ich nadchodzący debiutancki album nosi tytuł Sistrionix?

„Tak! Pytano nas już o to milion razy. Deap Vally odnosi się do miejsca, w którym dorastałam – i dialektu, którym posługujemy się Lindsey i ja.

SISTRIONIX to połączenie dwóch słów: „Sister” oraz „Histrionics”, pisane przez X, żeby zachować świeżość” – wyjaśnia Julie Edwards, perkusistka i wokalistka Deap Vally.

Gdzie widzicie swoje miejsce na scenie muzycznej i dlaczego występujecie tylko z wokalem, gitarami i perkusją?

„Cóż, o ile mi wiadomo, jesteśmy jedynym hard-rockowym żeńskim duetem, więc tworzymy własną niszę na scenie muzycznej – i mam nadzieję, że zainspirujemy wiele kobiet do zrobienia tego samego. Zestawienie ze sobą gitar, wokalu i perkusji wydawało się działać, więc po prostu podążyłyśmy tym tropem”.

Gdzie jest bas?
Z audiofilskiego i zorientowanego na częstotliwość punktu widzenia, interesujące jest to, jak udaje im się utrzymać kawałki ich dźwiękowego krajobrazu razem. To tylko gitara, wokal i perkusja, więc poza najprostszymi dźwiękami gitarowymi i efektami perkusyjnymi, nie ma tu właściwie nic, co zbliżyłoby się choćby do częstotliwości basowych.

Jednak energia zespołu, postawa w stylu „raz kozie śmierć”, mocne teksty i melodie oparte na riffach w dziwny sposób wydają się działać. I zdecydowanie zależy im na dobrym dźwięku:

„Nie jestem zwolennikiem dobrego dźwięku podczas słuchania muzyki. Słucham ich dużo na laptopie, co nie gwarantuje najlepszego brzmienia, ale i tak daje dobry klimat. Mam w domu kiepski odtwarzacz płyt, który brzmi dość okropnie – na swój świetny sposób.

Pewnego dnia, gdy będę miała więcej gotówki do wydania, chciałbym mieć w domu wypasiony, ciepło brzmiący sprzęt audio w stylu vintage” – mówi nam jedna połowa zespołu.

Tworzenie nowej muzyki
Wierzcie lub nie, ale obie członkinie Deap Vally poznały się na zajęciach z robótek ręcznych – a teraz grają razem muzykę punkową. Bosa wokalistka i gitarzystka zespołu, Lindsey Troy, dorastała grając muzykę z siostrą i jej rodziną. Natomiast Julie Edwards ma doświadczenie w tańcu, śpiewie i aktorstwie, a równolegle do Deap Vally ma też inny dwuosobowy zespół o nazwie The Pity Party.

Więc kiedy dwie dziewczyny są już Deap Vally, to jak tworzą nowy utwór muzyczny?

„Tworzymy nowe piosenki na różne sposoby. To zawsze jest inny proces. Nie jesteśmy zamknięte w systemach, ale raczej karmimy się inspiracjami i pomysłami, które pojawiają się w eterze i trafiają do nas” – wyjaśnia Julie.

Nie waha się, gdy pytam ją, co je inspiruje – w życiu i w muzyce:

„Pragnienie bycia wielkim, burzenia konwencji, inspirowania innych, bycie silnym” – podsumowuje.

Debiutancki album i nadchodząca trasa koncertowa
Deap Vally wydają się wiedzieć, co robią, a ludzie kochają ich muzykę za jej szczerość i energię.

Ich debiutancki album ukaże się w pierwszym tygodniu lipca 2013 roku i będą grać na festiwalach przez całe lato, a następnie będą głównymi gwiazdami kilku tras koncertowych jesienią. Zapraszamy na przyjemną, nieortodoksyjną muzyczną niespodziankę.

Dowiedz się więcej o Deap Vally i obejrzyj wideo na www.deapvally.com.

– Rune H. Gullborg Jensen, rhj@dali.dk