MUZIEK, STRIPBOEKEN EN BLANCO PAGINA'S

Onvervangbaar zijn
De snel pratende/zingende 38-jarige New Yorker is in geen enkel opzicht traditioneel, zeker niet als het gaat om zijn opvattingen over zogenaamd 'goed geluid'. Maar eerst: waar ziet hij zichzelf in de muziekscene - deze zeldzame combinatie van muziek en stripboeken?

"Ik sta een beetje buiten beide scènes. Ik zit niet echt volledig in de muziekscene of volledig in de stripwereld; Ik zit er een beetje tussen", legt Jeffrey uit.

"In al die jaren dat ik dit doe, heb ik nog geen andere band gezien die zoiets doet als mijn band, dus dat is een goede zaak. Daar zijn we de beste in. Wij zijn de enigen die dit doen!

Ik heb opgemerkt dat 99,2% van alle bands van de aardbodem zou kunnen verdampen en dat het niet veel zou uitmaken voor de muziek- en cultuurscene. De gemiddelde band is vervangbaar door de volgende band, maar mijn band is anders. Niet iedereen zal er dol op zijn, maar als we weg zijn, zul je waarschijnlijk niet zoiets vinden om het te vervangen", mijmert hij.

Alleen goede liedjes doen ertoe
: Jeffrey Lewis is niet traditioneel en heeft de moed van zijn overtuigingen. Als het gaat om zogenaamd goed geluid, strikt gezien vanuit het oogpunt van creatieve songwriting, zijn uitspraken zijn misschien verrassend:

"Ik denk dat 'goed' meestal de vijand is van echte kwaliteit. Je kunt je verschuilen achter 'goede' apparatuur, een 'goede' gitaar, 'goede' opnames, 'goede' versterkers en luidsprekers en wat dan ook, maar dat betekent niet dat je kunst van waarde hebt voor jezelf of voor iemand anders."

Geld kan het niet kopen, punt uit. Het is eigenlijk heel frustrerend. Als je geld hebt, helpt het gewoon niet. De lege pagina maakt het niet uit. Dat is je uitdager, de blanco pagina. De blanco pagina geeft helemaal niets om je luidsprekers en je monitoren. En het publiek heeft dat ook niet echt, in hun hart, als ze een hart hebben.

Het is alleen jouw hart en het hart van de luisteraar, met de blanco pagina tussen jullie, dat is de plek waar je de kans hebt om elkaar te ontmoeten en het leven de moeite waard te maken. Als je bang wordt, denk je 'Misschien moet ik meer geld uitgeven aan een mooiere gitaar' of iets dergelijks, gewoon om jezelf af te leiden van de echte strijd.

Maar als je een goed nummer hebt, doet niets anders er echt toe. En als je geen goed nummer hebt, heb je niets meer", besluit Jeffrey.

Tussen Lou Reed en Daniel Clowes
Hij heeft een grote foto van Lou Reedsoude rimpelige hoofd dat hem aanstaart vanaf een muur in zijn huis, en eengezicht van Daniel Clowes (Amerikaanse cartoonist en scenarioschrijver, red.) dat hem vanaf de tegenoverliggende muur aanstaart. "Beiden zijn moeilijk te behagen", zegt hij, en hij zit tussen hen in en "Ik moet ze niet teleurstellen."

Jeffrey maakt geen stereotiepe liedjes met een traditionele structuur of dynamiek. Hoe komt dat?

"Meestal schrijf ik gewoon thuis een liedje en neem ik het in de praktijk mee naar de band. We spelen het dezelfde avond of binnen een paar avonden op het podium, om het zo snel mogelijk in het echt voor elkaar te krijgen. Dat zal me helpen te weten wat werkt en wat niet werkt. Je kunt het eigenlijk alleen zien als je ermee op het podium staat, denk ik.

Ik weet niet hoe ik liedjes moet schrijven. Het is echter geen recital uit het dagelijks leven, net zo min als welke andere songwriter dan ook.

Ja, sommige materialen komen uit mijn leven, maar niet meer dan Pink Floyd-materiaal uit hun leven of Neil Young-materiaal uit zijn leven."

De volgende pagina is altijd leeg
Jeffrey weet niet zo goed wat er gaat gebeuren in zijn carrière als muzikant en striptekenaar. Hij denkt altijd dat hij klaar is, want de volgende pagina is altijd leeg.

"Maar op dit moment heb ik me in het verleden al zo vaak klaar gevoeld. Ik herinner me nog goed dat ik me in 1999, in 2000, in 2001 totaal creatief failliet voelde. Kortom, op elk moment in mijn leven doe ik dit.

En toch heb ik op de een of andere manier vals gespeeld en gemoord en gekropen en gestoken en geblunderd en gehuild en vond ik mezelf opnieuw rijdend op een golf van totale artistieke overwinning, mezelf zo gelukkig makend met wat ik aan het maken en doen was," zegt hij.

Creativiteit is een drug
Jeffrey vindt het maken van creatieve dingen een drug met enorme hoogte- en dieptepunten. "Een emotioneel gokprobleem en ik ben eraan verslaafd." Dus ook al denkt hij niet dat hij het nog een keer zal doen, hij zal het waarschijnlijk wel doen.

"Eigenlijk heb ik net een nieuw album uitgebracht, Jeffrey Lewis & The Jrams. We hebben het allemaal in één dag opgenomen, gemixt en gemasterd. Ik heb 1.000 exemplaren gemaakt en ik heb ze verkocht op tournee en op mijn website.

Als ik ze allemaal verkoop, kan ik niet beslissen of ik het opnieuw zal drukken of meer aan de opnames zal werken en er meer een 'officieel' album van zal maken. Ook heb ik net Fuff#9 uitgebracht in mijn stripreeks. Momenteel ben ik bezig met een geïllustreerde videoclip voor deze Belgische songwriter, Milow."

Jeffrey neemt het dag voor
dag en zit in zijn woonkamer in NYC terwijl we met hem praten. Het sneeuwt buiten.

Er zijn nog steeds snack- en bierflesjes van gisteravond, want een keer per week nodigt hij een heleboel verschillende artiesten uit en ze zitten gewoon te tekenen, naar platen te luisteren en te praten - dus vervolgens moet hij de rotzooi opruimen.

"Ik luister vandaag naar al mijn Spirit-lp's. Niemand geeft echt om deze jaren 60-band Spirit, en ik geef niet echt veel om hen. Maar ik heb net gemerkt dat ik op de een of andere manier hun eerste vier lp's bezit, omdat ik er door de jaren heen af en toe willekeurig eentje heb gekocht, en op elk album staan minstens een paar goede nummers," legt hij uit.

"Dus nu ik me realiseer dat ik per ongeluk een kleine verzameling Spirit-albums heb opgebouwd, luister ik ze allemaal opnieuw. Dus nu moet ik opstaan van deze bank en de plaat omdraaien."

www.thejeffreylewissite.com 

- Rune H. Jensen, rhj@dali.dk